Motosikleti Panama yakınlarındaki Tucamon hava alanı gümrüğünden aldım. Oldukça iri masa örtüsüne benzer kumaştan kırmızı elbiseli bir bayan vardı. Panamaya gelen her kargo korkutucu derecede nazik ve oldukça yaşlı olan bu bayanın elinden geçiyor. Bilgilerimi alırken belli etmemeye çalışsam da çok yavaştı. En sonunda onun için işi ben yaptım. Western Union’dan biraz para alıp yeniden Berbat Panama American otoyoluna girdim.

Biraz üşüttüm ama ciğerlerim iyi. Motorun performansı güzel, lastiklerimse 20.000 km. ye yaklaştı. Gelecek pazartesi Memphis’ten yeni lastikler alacağım.

Soğuk böyle bir projede beklenen bir şey değil. Çok küçük şeyler böyle projelere çelme takabiliyor –bir köpek, biraz bozuk yol yada zamansız ve yersiz bir patlak-. Fakat biraz dikkatli navigasyon ve biraz mekanik bilgi sayesinde iyiyim.

Burada hava bir fırın içi gibi. Sıcak ve aşırı nem insanı pişiriyor. Trafik ise iyi. İnsanlar soğuk ama haydutlar yok. Yarın Costa Rica, Hondurasi Nicaragua ve Guatamala için sabah saat 5’te yola çıkacağım. Toronto’ya uçağımı kaçırmamam için 30 saat içinde Mexico’da olmalıyım. Acele ediyorum çünkü daha yetiştirmem gereken 300 sayfalık bir kitap var. Evde olup yazacaklarımı düzenlemeliyim. Çoçuklarım da şikayetçi, eğer zamanında orada olmazsam geri döndüğümde fakir bir maceraperest ve baba olacağım. Siz oradaki babalar beni anlıyorsunuzdur.

Fakat henüz gezi tamamlanmadı ve yapacak çok şey var.